W XIX stulecia Argentyna stała się olbrzymim krajem, szalenie bogatym w zasoby naturalne, lecz bardzo rzadko zaludnionym. Aby zagospodarować ten wielki potencjał niezbędna była praca oraz oczywiście siła robocza. Argentyński rząd rozwiązał ów kłopot poprzez bardzo sensowną politykę imigracyjną. Credo rządu brzmiało – „rządzenie przez zaludnianie”. Jednak perspektywy dla imigrantów były bardzo dalekie od obiecanych: bieda, marne warunki lokalowe, żadnych szans na awans społeczny. Osadnicy mieszkali w większości w zatłoczonych domach czynszowych (convetillos), gdzie całe rodziny dysponowały z reguły jednym pokojem. Convetillos budowano najczęściej na przedmieściach, gdzie nakładały się wpływy wiejskie i miejskie. Przedmieścia te traktowano jako punkty wszelakiego zła: niemoralności, przestępstw, epidemii oraz… TANGA!!!!!!
Tango z dużym prawdopodobieństwem zaistniało ok. 1880-1890 roku. Praktycznie nie wiemy zbyt wiele o tamtych czasach, niemniej to, co jest nam wiadome, to atmosfera, w jakiej tango się narodziło. Powstawało w społeczeństwie, które doświadczało szalenie szybkich zmian tak społecznych, jak i ekonomicznych, co powodowało wiele napięć społecznych, w społeczności, która reprezentowała wielką rozmaitością kulturową. Z braku ciekawszych zajęć, imigranci znajdowali pociechę tworząc muzykę a także tańcząc, by wyładować pokłady swojej tęsknoty i frustracji. Read the full post »